آيا اهانت به پيامبر خدا (ص) به استناد
((حق آزادي بيان)) قابل قبول است؟

بسم الله
اهانت به پيامبر خدا (ص) به استناد « حق آزادي بيان » از نظر حقوقي مورد قبول نيست . در ماده ي دوازدهم اعلاميه ي جهاني حقوق بشر تصريح شده است که ؛  نبايد ... به شرافت و آبرو و شهرت کسي حمله شود » . در همين ماده ، تصريح شده است که ( در صورت تعرض ، برخورداري از حمايت قانون ، حق هر شخصي است) .
آيا تعرض به ( شرافت و آبرو و شهرت) پيامبر خدا (ص) که مورد احترام و اعتقاد صدها ميليون از افراد بشر است ، نقض آشکار حقوق بشر نيست ؟!!
آيا ( حق حفظ شرافت و آبرو و شهرت ) بيش از يک ميليارد و دويست ميليون مسلمان ( مفاد اصل دوازدهم ) کم ارزش تر از ( حق آزادي بيان ) يک يا چند روزنامه نگار است ؟!! آيا حق آزادي بيان ، به منزله ي حق آزادي اهانت و استهزاء ديگران است ؟!!
در مادّه ي اول اين اعلاميه آمده است ( تمام افراد بشر آزاد زاده مي شوند و از لحاظ حيثيت و کرامت و حقوق با هم برابرند . همگي داراي عقل و وجدان هستند و بايد با يکديگر با روحيه اي برادرانه رفتار کنند ) .
آيا ( حيثيت و کرامت ) بيش از يک ميليارد و دويست ميليون نفر از پيروان پيامبر خدا (ص) با حيثيت و کرامت چند نفر دانمارکي ، برابر نيست ؟!!
آيا توهين به عقيده ي ديگران ، ( رفتار ، با روحيه ي برادرانه) است ؟!!
مگر در ماده ي سي ام اين اعلاميه نيامده است که ؛ ( هيچيک از مقررات اعلاميه ي حاضر ، نبايد چنان تفسير شود که براي هيچ دولت ، جمعيت يا فردي متضمن حقي باشد که به موجب آن براي از بين بردن حقوق و آزادي هاي مندرج در اين اعلاميه ، فعاليتي انجام دهد يا به عملي دست بزند) .
آيا اقدام به « توهين و تعرض و حمله به عقيده ي مسلمانان و شرافت اعتقادي ايشان » مبتني بر ادعاي بهره گيري از « حق آزادي بيان » به معني نقض ماده ي سي ام نيست ؟!!
شايد ادعا شود که ؛ ( جلوگيري از آزادي بيان ، مبتني بر ماده ي دوازدهم ، نيز نوعي ديگر از نقض ماده ي سي ام است ) .
پاسخ اين است که ؛‹‹ آزادي بيان ، در قالب نقد علمي و نفي منطقي انديشه ي ديگران ( از جمله پيامبر و شريعت اسلام ) يا بيان اثباتي باورهاي خويش ، کاملا پذيرفته شده است ولي اين حق قانوني با دشنام و توهين ( و رفتارهاي غير علمي و منطقي ) که منجر به از بين بردن حقوق ديگران مي شود ، تفاوت دارد›› .
علاوه بر اين ، در بند دوم از ماده ي بيست و نهم اعلاميه ي يادشده آمده است ؛ ( هرکس در اعمال حقوق و بهره گيري از آزادي هاي خود ، فقط تابع محدوديت هاي قانوني است که صرفا براي شناسايي و مراعات حقوق و آزادي هاي ديگران و براي رعايت مقتضيات عادلانه ي اخلاقي و نظم عمومي و رفاه همگاني در جامعه اي دموکراتيک وضع شده اند )
بنا بر اين ، در متن اعلاميه از ( محدوديت هاي قانوني ) در مورد استيفاي « حقوق مندرج در اعلاميه ي جهاني حقوق بشر » و از جمله ( حق آزادي بيان » مبتني بر ) مراعات حقوق ديگران و مقتضيات اخلاقي و نظم عمومي ، صراحتا ياد شده است و نمي توان اين حقيقت را انکار کرد که اقدام روزنامه ي دانمارکي بر خلاف « مقتضيات اخلاقي » و « رعايت حقوق ديگران » و در نتيجه بر خلاف ( حقوق بشر ) بوده است .
آيا توهين به پيامبر خدا (ص) (( رعايت مقتضيات عادلانه ي اخلاقي )) است ؟!! آيا اين اقدام توهين آميز ، بند دوم اصل بيست و نهم را نقض نمي کند ؟!!
آيا با توهين به عقايد يکديگر ( و نه ، نقد علمي و منطقي ) ( نظم عمومي ) تأمين مي شود ؟!!
آيا با توهين به عقيده ي بيش از يک ششم جمعيت دنيا ، « مراعات حقوق » همه ي افراد بشر ، تحقق مي يابد ؟!!
آشکار است که مسلمانان در برابر نقد هاي علمي در مجامع و رسانه ها و سايت هاي مختلف غير اسلامي که به نقد انديشه هاي اسلامي و رفتار و گفتار پيامبر (ص) و ائمه ي هدي (ع) مي پردازند ، واکنشي از نوع واکنش در برابر اهانت روزنامه ي دانمارکي ، نشان نداده اند و اين تفاوت در رفتار ، ناشي از پذيرش « حق نقد اسلام » براي مخالفان اسلام است . يعني ( حق آزادي بيان ) را در نقد انديشه ي خويش ، پذيرفته اند ولي کدام آدم خردمندي است که تفاوت بين( نقد و اهانت ) را نداند ؟!!