در خلوت زندگي ...

در خلوت زندگي ؛ تحمل دلتنگي هايي که مدام به پنجره دل ما

 تلنگر مي زنند ؛ آسان نيست

خاطرات شيرين روي ريل ذهن ما به سرعت ثانيه ها

 مي گذرند و ما دلتنگ آن چيزهايي ميشويم که روزي

 لحظه هاي دلپذيري مي آفريدند

يکي در اين گذر ؛ دلش براي آدهايي تنگ مي شود که در

بخشي از خاطراتش جا خوش کرده اند .

 ديگري دلتنگ آوايي است که از دور حواسش را مي نوازد

آن يکي وقتي در آينه مي نگرد ؛  دلش براي شب

 از دست رفته گيسوانش تنگ مي شود و براي همه

 آن روزها ؛ ماهها و سالهايي که به تدريج شفافيت هايش

 را به آنها سپرده است .

من اما لا به لاي اين حال و هوايي که ماندن و نفس کشيدن

 را معنا مي کند گاه دلم براي رفتن تنگ مي شود

امشب دلتنگ خاطراتي شده ام که پشت سر جا مانده اند

و بي تاب آرزوهايي که از رو به رو ميگريزند.

دلتنگ خنده هاي شيرين کودکيم ؛ دلتنگ بازيهاي بي کلک کودکي

شايد آخر دنيا آخر آرزوها باشد و همه آرزوها تحقق بگيرند

و روياي فرشته شدن همه ادمها که هميشه ذهنم را قلقلک مي دهد تحقق يابد...

آدمهايي که الان هم روي زمين خاکي کنار ما هستند

 و ما آنقدر از حقيقت آنها فاصله داريم و آنقدر زميني شده ايم ؛

که گاه يادمان مي رود لازم نيست همه فرشته ها بال داشته باشند.

دنيا فقط دو روز است پس بيراهه راههايي که رفته ايم را به گذشته بسپار و گذشته را به باد ......

راه زندگي براي هيچ کس رو به گذشته نبوده است

زندگي رو به فرداست که ادامه دارد ؛ نه ديروز

نميدونم تا حالا با زندگيتو و خاطراتت خلوت کردي؟

نميدونم چيزي بوده که توي زندگيت حسرت از دست دادنشو

بخوري؟