چقدر براي هفت سالگي دلم تنگ است براي روزي که نوشتم:آب و فکر
   کردم که جهان چو آب بيرنگ است

  براي روزي که دندان شيري يکي يکي افتاد و نفهميدم آنکه در دهان رويي
  د دندان آز و نيرنگ است

  براي روزي که دستخط هاي دوستي را خواندم و ندانستم کدام خط آن پررنگ است

  براي روزي که اگه دروغي ميگفتم مادرم ميگفت دروغگو دشمن خداست و

   منم از ترس اينکه دشمن خدا نباشم به صداقت و سادگي بچه گانه ام بسنده ميکردم

    و نميدانستم روزي ميرسد که معني صداقت و راستي از زندگيم کمرنگ
    ميشود و  دشمن خدا مي شوم

  براي روزي که دستم را از دست مادرم ول نميکردم که مبادا راهي اشتباه

   بروم و گم شوم و نميدانستم روزي ميرسد که حتي خود را گم ميکنم

  براي روزي که از ترس ديدن جان دادن گوسفند قرباني پشت پدرم قايم ميشدم

   و چشمانم را ميبستم که خون حيوان بيچاره را نبينم و نميدانستم روزي ميرسد

   که ريختن خون انسان و جان دادن بچه هاي بي گناه عادي ميشود

  براي روزي که با اشتياق  نماز خواندن مادر بزرگ را تماشا ميکردم و

   زودتر دوست داشتم من هم نماز خواندن ياد بگيرم و نميدانستم روزي ميرسد

   که تعداد نمازهاي قضا شده ام از دستم در برود

  براي روزي که عاشق رنگ صورتي و سفيد و شکوفه هاي ياس بودم و

   نميدانستم روزي مي رسد که هر طرف را نگاه کنم جز سياهي چيزي نخواهم ديد

  قدر براي هفت سالگي چقدر براي آن همه سادگي دلم تنگ است

  سلام همسفر/ تو براي کدوم قسمت هفت سالگيت دلت تنگه که حالا ازش دوري؟

  اگر پرنده اي بودم به لانه اي قناعت ميکردم

  بر درختي سبز

  و با عرياني اش ميساختم در زمستان

  خوشه خوشه پرواز ميچيدم از اوج

  بال و پر از باد ميگرفتم

  به دانه اي گندم دل ميبستم

  و به نغمه اي آرام ميافتم

  اگر پرنده بودم در آفتاب نفس ميکشيدم

  باران را مي بوييدم

  برگ بالينم بود

  و درخت پناهم

  اگر پرنده بودم

  اوج دلتنگي هايم

  يک نيمکت بود

  و نگاه افسرده ي پيرمرد

  که دانه مي پاشد

  اگر پرنده بودم.....................

  سلام همسفر / شما اگه پرنده بودي دوست داشتي چيکار کني و کجا بري؟